The Secret Garden

หลายอาทิตย์ก่อน เพิ่งได้มีโอกาสไปนัดทานข้าวกับเพื่อนที่ไม่ได้เจอหน้ากันมานับสิบปี (นิกานไปเมืองนอก คุณท่านอยู่เมืองไทย พอนิกานกลับมาเมืองไทย คุณท่านดันหนีไปเรียนต่อเมืองนอก)

A few weeks ago, I went to have dinner with my old friend who hadn't been met for more than 10 years
 

แล้วก็ได้พบกับความโหดร้ายของกระแสเวลา (เพื่อนเอ๋ย ไฉนเลยจึงเริ่มเลี้ยงตีนกา)

And when we met... I then realized how time can be cruel...

ไม่ใช่แค่รูปลักษณ์ภายนอก แต่ความคิดความอ่านของคุณเพื่อนก็เปลี่ยนไปมาก จากคนที่สบายๆ แต่สุดจะไฮเปอร์ กลายเป็นชายหนุ่มที่สุดเอาจริงเอาจัง มุ่งหน้าสู่ความก้าวหน้าอย่างเต็มสตีม (จอมติงต๊องที่สุดของชั้นปีที่ชั้นรู้จักหายไปน้าย..ยยย แล้วคุณมาดเข้มแสนซีเรียสตรงหน้าดิฉันมันเป็นใคร o_O)

My friend has changed a lot, not just the appearance... but also his way of thinking, his attitude, his personality... from an easy going boy, he has turned into a serious man who is seeking for success in his life (He even turned into a vegetarian, though just for a short period but who could have thought!!!) 

แต่พอคุยไปซักพัก ก็พบว่าภาพใต้มาดเข้มๆที่เห็น ที่จริงก็ยังเป็นเพื่อนสุดบ๊องของนิกานคนเดิมอยู่ดี (นั่งเมาท์กันถึงวีรกรรมเก่าๆ อย่างสนุกเพลิดเพลิน)

However, after a while... I then realized that no matter how he had chaged, he's still my crazy old friend  just like what he used to be (We chatted a lot about what we had done in the past)

กาลเวลาผ่านไป คนเราก็ยอมเปลี่ยนแปลง นี่เป็นสัจธรรมของมนุษย์ แต่นิกานเชื่อว่าสำหรับคนที่เป็นเพื่อน ถึงภายนอกจะเปลี่ยนไปแค่ไหน แต่เนื้อแท้ของเพื่อนก็ยังเป็นเพื่อนคนที่เรารู้จักอยู่ดี

Time pass and people change... But I strongly believe for a friend, it always be the same.

นิกานเองก็ใช่จะไม่มีอะไรเปลี่ยน ชีวิตที่ผ่านการทำงานมาหลายปี ทำให้จำเป็นต้องเปลี่ยนตัวเองเหมือนกัน จากสาวน้อยใสซื่อสุดแสนน่ารัก (ได้ยินสียงแหวะแว่วมาแต่ไกลๆ) ตอนนี้ก็กลายเป็นผู้ใหญ่ที่เป็นรุ่นพี่ในบริษัทไปซะแล้ว(แต่อายุสมองกลับดูจะไม่วิ่งตามอายุจริงเอาซะเลย ต๊องยังไงก็ยังต๊องอย่างนั้น) แต่เพื่อนทุกคนก็ยังไม่มีใครคิดว่านิกานเปี่ยนไป เฮฮากันยังไงก็ยังเฮฮากันอย่างนั้น

I also has changed a lot, From an innocent sweet little girl, I am now an office lady who had been working for quite a while (Still, seem like my brain hasn't grown that much)

ได้เจอเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอหน้ากันนานเป็นเรื่องที่มีความสุขสุดๆ ดีใจมากๆ เลยล่ะค่ะ เดี๋ยวกะว่าวันเสาร์นี้จะโทรไปหาเรื่องชวนคุยซะหน่อย หวังว่าเพื่อนจะยังไม่เบื่อฟังเสียงนิกานนะ

Having change to meet old friend is really refreshing, I'mthinking of calling him this weekend.

ขอขอบคุณทุกคอมเมนต์ และทุกๆคำให้กำลังใจในเอนทรีที่แล้วมากๆเลยค่ะ อ่านแล้วทำให้รู้สึกดีมีกำลังใจขึ้นมาก ตอนนี้ดูเหมือนอะไรๆ ก็ดูจะคลี่คลายไปบ้างแล้ว (แต่คลี่คลายแล้วดีขึ้นรึเปล่านี่ยังตอบไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็มีแนวทางให้ล่ะ) นิกานก็คงจะสู้ต่อไปค่ะ ขอบคุณน้องทุกคนมากจริงๆ